Wolne tematy

Komancze wybrali miejsce bardzo odpowiednie, położone niżej od pozostałej części terenu, wskutek czego woda 43 docierała aż do samej ściany doliny. Był to rodzaj placu bez drzew i krzaków, na którym swobodnie mógł się ulokować znaczniejszy oddział ludzi. Nie trzeba podkreślać, że byliśmy tym zachwyceni. Indianie zajęci posiłkiem, rozmawiali z zupełną swobodą, dowodzącą że nie spodziewali się żadnego niebezpieczeństwa. Przy pięciu ogniskach siedziało pięć grup, mniej więcej równych ilościowo. Można więc było bez trudu ustalić ogólną liczbę. Obozowało tu siedemdziesięciu jeden wojowników. Z całej gromady wyróżniał się wódz siwą, jak gołąb, głową. Siedział przy drugim ognisku w odległości jakichś trzydziestu kroków od nas. Zwrócony był ku nam twarzą. Ku najwyższemu zdumieniu poznałem w nim Tokejchuna, jednego z tych wodzów, którzy byli postrachem wrogów. Wiedziałem, że jeśli dostanę się w jego ręce, nawet nie na ścieżce wojny, czeka m ~ie śmierć. Przypomniałem sobie dzień, w którym wraz z Winnetou i kilkoma innymi wojownikami zostałem jego jeńcem. Obecnie jednak trzeba było myśleć o pięciu jeńcach, a nie o Tokejchunie. Leżeli obok siebie przy ognisku, przy którym siedział wódz.

(Reklama: , Bielizna erotyczna , noclegi zakopane )